บทนำ
นางเอกมัลลิกา วรเกียรติสกุล หรือ ลิกา ลีก้า วัย 27ปี สาวสวยเซ็กซี่ตาหวานหุ่นนางแบบอกเป็นอกเอวเป็นเอวเรียนจบด้านบริหารจากฝรั่งเศสเธอเป็นสาวสวยเนื้อหอมทั้งชาติตระกูลฐานะการศึกษา มีหนุ่มๆมาจีบมากมายแต่ไม่มีใครเอาชนะใจเธอได้สักคน แล้วมาเจอเบนจามินผู้ชายในสเป็คของเธอแต่เขาเจ้าชู้มากเกินไปเธอจะทำยังไงดีเพื่อเอาชนะใจเขาได้
บท 1
ณ. แค้วนวาเลนเซีย ประเทศสเปน
เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศสเปนและเป็นย่านอุสาหกรรมใหญ่ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์ริเนียนที่เป็นบ้านเกิดของ เบนจามิน อัครพล เบอร์นัวต์ หรือ อัครพล ขจรรัตนมงคล เบนหรืออัคร แล้วแต่ลำดับความสนิทสนมวัย 30 ปี ลูกครึ่งสเปนไทย พ่อสเปนแม่ไทยรูปร่างหน้าตาไม่ต้องพูดถึงหนุ่มลูกครึ่งคนนี้คือสามีในฝันของสาวๆทั่วสเปนและเมืองไทยเป็นนักธุระกิจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่เด็ดขาดและมีชื่อเสียงโด่งดังทั้งเรื่องธุระกิจและสาวๆทั้งหลายที่ควงไม่ซ้ำหน้า
“เดินทางเป็นยังไงบ้างลูก แล้วคุณยายสบายดีมั้ยจ้ะ” คุณลลิตา ขจรรัตนมงคล เบอร์นัวต์ หรือคุณลิต้า ลูกสาวชาวสวนผลไม้สวนดอกไม้ชาวเชียงใหม่ถามลูกชายที่ไปดูงานที่เมืองไทยและเพิ่งกลับมาถึงสเปนในวันนี้ เพราะท่านก็เหลือแต่คุณยายลักษณ์ หรือ คุณลักษิกา ขจรรัตนมงคล คนเดียวส่วนคุณตาเสียไปได้ห้าปีแล้วส่วนไร่ก็ยกให้ กวินท์ น้องชายและลูกชาย อัศวิน ของเขาดูแลแต่คุณลลิตาขอที่ไว้ปลูกบ้านเท่านั้นซึ่ง น้องชายท่านก็ไม่มีปัญหาจัดการให้พี่สาวตามที่ต้องการเพราะที่พี่สาวต้องการแค่ครึ่งของหนึ่งในสี่ส่วนเท่านั้น
“ก็สบายตามประสาคนแก่น่ะครับ โทมัสก็ไปเยี่มมคุณยายบ่อยอีกอย่างนายอัศก็อยู่ทั้งคนครับ” เบนจามินตอบแม่และกอดหอมแก้มท่านก่อนจะนั่งลงโซฟาหรูตัวถัดไป
“แม่ว่าจะกลับไปเยี่ยมท่านสักหน่อยบางทีอาจจะอยู่นานหน่อยนะลูก” คุณลิต้าบอกลูกชายที่เห็นด้วยกับท่านเพราะเขารู้สึกว่าปีนี้คุณยายแก่ขึ้นมากเลย
“งั้นเราไปกันเดือนหน้าเลยมั้ยที่รัก ที่เมืองไทยคงจะหนาวพอดีน่ะ” โยคิม เบอร์นัวต์ เจ้าพ่อผลิตรถยนต์หรูที่ได้วางมือจากธุรกิจให้ลูกชายทั้งสองบริหารต่อจากท่าน ส่วนท่านกับภรรยาที่รักก็ใช้ชีวิตเดินทางท่องเที่ยวตามที่ต่างๆทั่วโลกในชีวิตบั้นปลายก่อที่จะแก่ตัวลงแล้วไปไหนลำบาก
“ดีเลยครับแด๊ด โทมัสบ่นคิดถึงคุณแม่จะแย่แล้วครับ” เบนจามินพูดถึงน้องชายที่ดูและงานที่เมืองไทยเป็นหลักเพระเขาชอบอยู่เมืองไทยมากกว่าสเปนและกำลังตามจีบน้องสาวของเพื่อนรักเขาอีก
โทมัส อัครพันธ์ เบอร์นัวต์ หรือ อัครพันธ์ ขจรรัตนมงคล หรือ พันธ์ วัย28 ปี น้องชายสุดหล่อของเบนจามินซึ่งน้องชายก็หล่อเข้มไม่แพ้พี่ชายเขาที่ชอบใช้ชีวิตอย่างธรรมดาและชอบเมืองไทยจึงเลือกดูแลบริษัทสาขาที่เมืองไทยและกำลังตามจีบสาวสวย จารวี วรเกียรติสกุล น้องสาวของธนดลเพื่อนสนิทของเบนจามิน
“มัมก็คิดถึงน้องเหมือนกันลูก ป่านนี้จะหาลูกสะใภ้ให้มัมได้หรือยังก็ไม่รู้นะ” คุณลิต้าบอกลูกชายคนโตยิ้มๆเหมือนจะถามเขาเป็นนัยๆด้วย
“ถ้าโทมัสเลิกเจ้าชู้เมื่อไหร่มัมก็จะได้ลูกสะใภ้เองครับ ผมไปดีกว่าครับ” เบนจามินพูดจบเขาก็เลี่ยงไปไม่อยากให้แม่ถามเขาเรื่องแต่งมีครอบครัวอีก
“ดูสิคุณคิม ลูกชายคุณนี่พูดถึงเรื่องแต่งงานก็เลี่ยงตลอดเลยนะ” คุณลิต้าพูดตามหลังลูกชายอย่างหมั่นใส้
“ปล่อยลูกไปเถอะที่รัก ดูผมสิกว่าจะเจอที่รักผมก็อายุเยอะกว่านายเบนอีกนะครับ” คุณโยคิมบอกภรรยาที่รักของท่านที่อยากมีหลาน
เบนจามินขึ้นไปพักผ่อนจนเย็นเขาถึงแต่งตัวลงมานั่นหมายความว่าวันนี้ลูกชายของคุณลิต้าจะไม่กินข้าวเย็นกับท่าน
“แด๊ด มัมครับ ผมจะไปเยี่ยมอดัมแล้วจะนอนที่คอนโดเลยนะครับ” เบนจามินบอกแด๊ดกับมัมของเขาว่าจะไปเยี่ยมลูกชายของป้าเมแกนที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อสามปีที่ผ่านมาเพราะตอนนี้อดัมพอจะจำเรื่องราวของเขาได้บ้างแล้วเบนจามินจึงอยากเจอเพื่อน
อดัม อันวาซาร์ ลูกชายของป้าเมแกนซึ่งเป็นพี่สาวของแด๊ดและยังรุ่นเดียวกับเขาด้วยอดัมจึงเป็นทั้งญาติทั้งเพื่อนของเบนจามินที่พ่อแม่เลิกกันตั้งแต่อดัมยังเด็กและอดัมกับมาร์โก้อยู่กับป้าของเขาเพราะคุณปู่จ่ายเงินก้อนโตเพื่อแลกกับหลานชายของท่านทั้งสองไปเยอะเลยทีเดียว
“มัมลืมบอกไปว่าอดัมพอจำได้บ้างแล้วเบนลองไปคุยกับอดัมดูนะลูก” คุณลิต้าบอกลูกชายให้ช่วยคุยกับหลานชายเผื่อจะได้ช่วยฟื้นฟูความจำได้บ้าง
“ครับมัม ผมไปนะครับ” เบนจามินบอกแด๊ดกับมัมและเดินออกไป
“ฉันจะไปเยี่ยมอดัมสักหน่อยนะทอม” เบนจามินบอกทอมกับวิชัยหรือไซน์ที่เป็นเงาตามตัวเขาไปทุกที่เมื่อขึ้นรถเสร็จเบนจามินก็อดบ่นกับลูกน้องไม่ได้
“พวกนายว่าฉันแก่มั้ยวะ” เบนจามินถามลูกน้องที่หันมองหน้ากันที่จู่ๆเจ้านายก็ถามขึ้นมาว่าตัวเองแก่หรือเปล่า
“คุณเบนยังไม่แก่นี่ครับ สี่สิบนี่ยังอยู่ในวัยเริ่มต้นอยู่เลยนะครับ” วิชัยตอบเจ้านายที่ยังหล่อเร้าใจสาวๆทั่วยุโรปและเมืองไทย
“คุณเบนถามทำไมครับ หรือไปสนใจเด็กที่ไหนครับ” ทอมถามเจ้านายที่ใช้สายตาด่าเขา
“ไอ้บ้า ฉันแค่อยากรู้น่ะว่าทำไมมัมถึงอยากให้ฉันแต่งงานน่ะสิ” เบนจามินตอบลูกน้องที่อยากรู้ว่าเขาถามทำไม
“อ่อ มาดามคงอยากมีหลานน่ะสิครับ” วิชัยพอจะรู้บ้างว่าทำไมมาดามลิต้าอยากให้ลูกชายแต่งงานท่านบ่นอยากอุ้มหลานเพราะเพื่อนๆของท่านที่เมืองไทยบางคนก็เป็นคุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายกันเกือบหมดแล้วท่านก็อยากเป็นบ้างน่ะสิ
“จะยากอะไรครับ คุณเบนก็จ้างคนมาอุ้มบุญให้มาดามก็จบแล้วครับ” ทอมบอกเจ้านายเขาช่างสรรหาคำตอบกวนเจ้านายจริงๆ
“แกว่าฉันไร้น้ำยาถึงขนาดจ้างอุ้มบุญเลยเหรอทอม ถ้าฉันจะมีลูกสักสองสามคนก็จะทำเองถ้าทำไม่ได้อย่ามาเรียกเบนจามินเลย” เบนจามินพูดกับลูกน้องอย่างมั่นใจว่าเขาทำได้แน่นอน
“โธ่ คุณเบนครับ ตอนนี้หาแม่ของลูกให้ได้ก่อนเถอะครับ” ทอมบอกเจ้านายอย่างไม่กลัวว่าจะมีอะไรปลิวมาใส่หัวเขา
“ไม่เห็นจะยากเลยมีผู้หญิงเยอะแยะที่อยากเป็นแม่ของลูกฉันน่ะ ” เบนจามินพูดกับทอมที่ชอบกวนเขา
“ครับ เอาที่คุณเบนสบายใจเลยครับ” ทอมตอบเจ้านายส่วนวิชัยได้แต่ยิ้มมองเจ้านายกับทอมพูดกวนกัน
“อย่ามัวแต่พูดนะทอมเมื่อไหร่จะถึงบ้านอดัมสักทีล่ะ” เบนจามินไม่วายว่าลูกน้องที่มัวแต่กวนเขาทอมขับรถเลียบไปตามชายทะเลเพื่อจะไปบ้านของอดัมที่อยู่ติทะเลเมดิเตอร์ริเนียนมีชายหาดส่วนตัวมีพยาบาลและพี่เลี้ยงคอยดูแลเขาเมื่อถึงบ้านของอดัมทั้งสามหนุ่มก็ลงจากรถเดินเข้าไปในบ้านมีพี่เลี้ยงของอดัมออกมาต้อนรับพวกเขา
“เชิญค่ะคุณเบน คุณอดัมทำกายภาพบำบัดที่ชายหาดค่ะ” พี่เลี้ยงของอดัมพาสามหนุ่มเดินทะลุตัวบ้านไปหลังบ้านที่มีพยาบาลวัยกลางคนทำกายภาพบำบัดให้อดัมอย่างขมักเขม้นแล้วก็หยุดมือเมื่อพวกเขาเดินไปถึง
“หวัดดีเบน” อดัมทักเพื่อนหรือญาติของเขาที่มาเยี่ยม
อดัมกลับมาจากฝรั่งเศสเพื่อรับหน้าที่ดูแลฝ่ายผลิตอะไหล่รถยนต์ทั้งหมดของบริษัทที่เบนจามินเป็นคนดูแลอยู่แล้วให้มาร์โก้น้องชายของอดัมไปดูบริษัทจำหน่ายรถหรูที่ฝรั่งเศสและโซนยุโรปแทนอดัมจึงทำให้เขาห่างจากธมนแฟนสาวช่วงแรกเขาก็เฟสไทม์คุยกันแล้วเขาก็ไปหาเธอที่ฝรั่งเศสสามครั้งในเดือนแรกและเดือนที่สองแล้วเขายังโอนค่าใช้จ่ายไปให้เธออยู่บ่อยๆจนเข้าเดือนที่สามที่อดัมไม่สามารถปลีกตัวไปได้และเขาก็ไปดูรถแข่งที่บริษัทเป็นผู้สนับสนุนแล้วไปเจอคู่แข่งท้าทายให้เขาลงแข่งกันนอกรอบทำให้อดัมตัดสินใจลงแข่งแม้จะรู้ว่าอันตรายแต่เขาคิดว่าเขาเอาอยู่ถ้าเล่นในกฎกติกาแต่ฝ่ายตกข้ามเล่นนอกกติกาทำให้เขารถคว่ำได้รับบาดเจ็บสาหัสความทรงจำหายไปทำให้ไม่ได้ติดต่อแฟนสาวเขาจึงไม่รู้ว่าธมนไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้ว อดัมรักษาตัวอยู่นานถึงสามปีกว่าจะช่วยเหลือตัวเองได้แต่ต้องมีคนช่วยประคอง
บทล่าสุด
#119 บทที่ 119 ครอบครัวสุขสันต์NC+
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#118 บทที่ 118 เจนิส&จัสติน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#117 บทที่ 117 เจเจ้จัสมิน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#116 บทที่ 116 น้ำยาดี
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#115 บทที่ 115 อาการแปลกๆNC+
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#114 บทที่ 114 อบอวลด้วยรัก NC+
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#113 บทที่ 113 เพราะเรารักกันNC+
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#112 บทที่ 112 ส่งตัวเข้าหอ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#111 บทที่ 111 เลี้ยงฉลองมงคลสมรส
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#110 บทที่ 110 สู่ขอหมั้นหมาย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













